jueves, 20 de marzo de 2008

Historias: FRANCIA

1
Cuando era niño, Agustín jugaba mucho en esta plaza. Cuando se paseaba por allí, imaginaba su porvenir, todas las cosas que le gustaría hacer en su vida futura. Se imaginaba dar la vuelta al mundo con sus 8 años.
As a child, Augustin used to lay in this square. When he was walking across, he imagined his future, all the things he would like to accomplish in his future life. At the age of eight, he could see himself travelling around the world.

Lorsqu'il était enfant, Agustin jouait beaucoup sur cette place. Lorsqu'il s'y promenait, il imaginait son avenir, toutes les choses qu'il aimerait accomplir dans sa vie future. Il se voyait faire le tour du monde du haut de ses 8 ans.

2
Como se encontraba solo, sin amigos, sin una familia que se ocupara de él, Agustín escribía cada día sus sueños en un cuaderno al que estaba muy apegado. Incluso podemos decir que era el único objeto que quería de verdad.

Since he was alone without any friends and with family who didn't care about him, Augustin used to write his dreams every day in a book, which meant a lot to him. Actually it was the only thing he really cared about, so nothing was holding him back there.

Comme il se retrouvait seul sans amis et une famille qui ne s'occupait pas de lui, Agustin écrivait chaque jour ses rêves dans un cahier auquel il tenait beaucoup. C'était même la seule chose à laquelle il tenait vraiment donc rien ne le retenait ici.

3
Un día, tomó una decisión: ir en busca de sus sueños más locos. Reunió sus pocas pertenencias y tomó un tren que lo llevó hasta Brasil donde descubrió los placeres de su deporte preferido: el fútbol.

Therefore one day he took the decision to realize his craziest dreams. He gathered his stuff and got on the train that took him to Brazil where he discovered the joys of his favourite sport: football.

Un jour il prit donc la décision de partir à la conquête de ses rêves les plus fous. Il réunit ses quelques effets personels puis prit un train qui le mena jusqu'au Brésil où il découvrit les joies de son sport favori: le football.

4
El 12 de julio de 1998, después de integrarse en el equipo nacional de fútbol, jugó la final del Mundial contra Francia que perderiá desgraciadamente. Su sueño de futbolista se acabó ese mismo día.

On July 12th 1998, after joining the national football team, he played the World Cup final against France which he unfortunately lost. Therefore, his dreams of being a football player came to an end there and then.

Le 12 juillet 1998, après avoir intégré l'équipe nationale de foot, il joua la finale de la Coupe du Monde contre la France qu'il perdra malheureusement. Son rêve de footballeur s'arrêta donc ici.

5
Destacado por su gran talento de simulador en el campo de fútbol, fue contratado para actuar en la mayor tragedia del siglo: el Titanic. Se convirtió en una estrella del cine y uno de los mayores actores de Hollywood.

Spotted for his great capacity to simulate, he was hired to play in the biggest tragedy of the century: Titanic. He became a rising star in the movies and one of the biggest actors of Hollywood.

Repéré par son grand talent de simulateur sur le terrain, il fut engagé pour jouer dans la plus grande tragédie du siècle: Le Titanic. Il devint une étoile montante du cinéma et un des plus grands acteurs d'Hollywood.

6
Con la infancia traumatizante que había tenido y con el dinero ganado, voló hacia África para ayudar a los niños desfavorecidos y sin familia pues él podía sentir su desesperanza. Su asociación se llamó Flor de Esperanza y su símbolo era un cardillo.
Having known a traumatising childhood and enough money he took off for Africa in order to help the poor children who didn't have any family because he could feel their distress. His foundation was named Flower of hope which symbol was a dandelion.

Ayant connu une enfance traumatisante et ayant suffisament d'argent il s'envola vers l'Afrique afin d'aider les enfants défavorisés et sans famille car il pouvait ressentir leur détresse. Son association porta le nom de Fleur de l'espoir dont le symbole était un pissenlit.

7
Sumergido en un sentimiento de soledad, a pesar de su fama, sintiéndose diferente, incapaz de integrarse, pintó un cuadro que se volvió famoso por todo el mundo. Era un brazo que salía de un campo; el brazo era él y el campo era la representación de los demás.

Hit by a lonely feeling, having no relations despite his celebrity feeling different, incapable to fit in and lead a sedentary life, he did a painting which became famous around the whole world. An arm coming out of a field, which would represent him amongst the others.

Pris par un sentiment de solitude n'ayant aucune attache malgré sa célébrité, se sentant différent, incapable de s'intégrer et mener une vie sédentaire, il peint un tableau qui devint célèbre à travers le monde entier. Un bras, qui le représenterait, sortant d'un champ, qui représenterait quant à lui les autres.

8
Quiso poner en tela de juicio su existencia durante una vuelta al mundo en velero. Se detuvo en varios países para descubrir nuevas culturas. Cuando regresó fue reconocido mundialmente, pocos hombres habían conseguido la misma proeza.

He wanted to put himself in question while his trip around the world. He stopped in many countries to discover new cultures. When he returned, he was known in the whole world because few humans tried to sail around the world.

Il voulut se remettre en question lors d'un tour du monde à la voile. Il mit environ six mois pour le faire, il s'arrêta dans plusieurs pays pour découvrir de nouvelles cultures. A son retour, il fut reconnu mondialement car très peu d'hommes avaient tenté de faire le tour du monde à la voile.

9
Después de todos estos años en los que había almacenado mucho dinero, decidió comprarse un chalet en los Alpes suizos. El esquí fue su nueva pasión. Un día de tormenta, Agustín tomó el riesgo mortal de ir a esquiar. Perdido en la montaña, fue encontrado unas horas más tarde bajo la nieve, rodeado de tres personas.

After all these years, he had gathered tremendous amounts of money. He therefore took the decision to offer himself a hut in the Swiss Alps. Ski became his new hobby. But on a very windy day, Augustin took the deadly risk to go skiing. Lost in the mountains, he was found a few hours later covered by the snow amongst three other persons.

Après toutes ces années il avaient accumulé des sommes colossales d'argent, il prit donc la décision de s'offrir un chalet dans les Alpes Suisses.Le ski devint une de ses nouvelles passions. Mais, un jour, lors d'une violente tempête, Agustin prit le risque mortel d'aller skier. Perdu dans la montagne, il fut retrouvé quelques heures plus tard ensevelis par la neige entouré de trois personnes.

10
Algo había sido más fuerte que él. Agustín nunca se había dado cuenta de sus numerosos talentos, su sentimiento de soledad era más fuerte que todo. Quizás esta soledad que tanto llenaba su existencia era ficticia ya que el día de su funeral, Agustín logró reunir a personas del mundo entero que no eran sólo admiradores.
Something was finally stronger than him. Augustin never realized he had many talents: his only feeling was loneliness and he felt himself as a victim of this. Maybe this loneliness was only a fiction because since the day of his burial, even from where he was, he gathered peoples from around the world who certainly weren’t only admirers.

Quelque chose avait enfin été plus fort que lui. Agustin ne s'était jamais rendu compte de ses multiples talents, seule la solitude dont il se sentait victime le touchait. Peut-être que cette solitude n'était que fictive puisque le jour de son enterrement, même de là où il était, il a réuni des personnes du monde entier qui n'étaient certainement pas que des admirateurs.

Historias: ITALIA

El sueño - Il sogno - Dream
1
Ese día Juan estaba regresando a casa después de un día muy duro en la escuela. Estaba tan perdido en sus pensamientos y tan acostumbrado a hacer aquel camino, que muchas veces ni siquiera se daba cuenta de donde ponía los pies. Pero ese día algo cambió: bajando su mirada distraída, vio que con cada paso que hacía se encontraba ahora en América, ahora en África, ahora en Italia... estaba paseando sobre el planisferio dibujado en el centro de una conocida plaza de Lisboa. Sorprendido porque antes nunca se había fijado en esto, Juan lo interpretó como una señal del destino y más precisamente como el sueño de su vida.

Juan was retourning home after an hard school day as usual. He was so lost in his thoughts and so used to the route,that he didn’t notic were he put his feet. Suddendly he looked down and saw that he was walking along the U.S.A., Africa, Italy…What he was walking on, was the big planisphere situated in the middle of a famous square in Lisbon. Juan was very amazed because it was the first time he noticed reproduction of the world; the boy interpreted it as a sign, or better as the realization of the best dream of his life.

Anche quel giorno Juan stava tornando a casa dopo una faticosa giornata di scuola. Era talmente assorto nei suoi pensieri e talmente abituato a fare la solita strada di ritorno che molte volte non si accorgeva nemmeno di dove mettesse i piedi. Ma quel giorno qualcosa cambiò. Ad un certo punto, abbassando lo sguardo distrattamente, vide che ad ogni passo che faceva si ritrovava ora in America, ora in Africa, ora in Italia… quello su cui camminava era il grande planisfero lastricato al centro della più famosa piazza di Lisbona. Stupitosi perché non vi aveva mai fatto caso prima, Juan lo interpretò come un segno del destino e più precisamente come il sogno della sua vita.

2
De hecho el chico, desde que era pequeño, deseaba viajar por todo el mundo, para tener nuevas amistades procedentes de muchos países diferentes. Él nunca había tenido verdaderos amigos y muchas veces fantaseaba con este sueño contando sus secretos al único objeto que tuviera como más caro: un diario secreto que le había sido regalado en su niñez. Todas las noches solía apuntar sobre esta libreta los acontecimientos más significativos del día y aquella noche, aún emocionado por lo que le había pasado por la tarde, no se olvidó escribirlo.

Infact since he was a little children, Juan had the wish to visit all countries in the world and make new friend’s in faraway places. He had never made true friends and he had dreamt about that, telling his secrets to his most important possession that he had: a secret diary he was given by his grandfather before his death. Every night he used to note down the more important history events, and also that night, excited for what had happened in the afternoon, he didn’t forget to do so.

Infatti, il ragazzo sin da piccolo aveva il desiderio di visitare tutti i paesi del mondo per poter fare nuove amicizie provenienti da nazioni diverse. Lui, di amici veri, non ne aveva mai avuti e molte volte fantasticava su questo sogno rivelando i suoi segreti all’unico oggetto che possedeva di più caro: un diario segreto che gli era stato regalato nell’infanzia. Tutte le sere era solito annotare su questo diario gli avvenimenti più significativi e quella sera, ancora emozionato per ciò che gli era capitato nel pomeriggio, non mancò di raccontarglielo.

3
Se le ocurrió una idea estupenda: habría empezado un largo viaje solo, pero sin destino, porque estaba convencido de que los amigos habrían llegado en los momentos más improbables. Quería emprenderlo a toda costa porque se daba cuenta de que algo positivo habría sucedido. Después de algunos días de preparación, el chico decidió coger el primer tren para el ignoto; en la estación cerró los ojos y moviendo su dedo arriba y abajo sobre la plantilla de los horarios, dejó que el caso eligiera en su lugar. Y cuando volvió a abrirlos su dedo estaba sobre Italia. Mientras estaba a punto de subirse al tren, mirando rápidamente al cielo, vio que unas nubes negras se amontaban al horizonte y amenazaban una tormenta, parecía casi alertar al chico de algún apuro futuro...¿un presagio, tal vez?

The intention of Juan was to start a long journey without a definite destination, because he thought that friends come appear the most unepected. He was determin to start at all costs because he felt that something positive would happen. After some days, the boy decided to take the first train to an unknow destination. He close his eyes and run his finger along the list of the notice bord and when he opened his eyes his finger was on Italy. He had his destination. When Juan got ready to take the train, black clouds were thickening in the sky threatening a storm, as to alert the boy about the trouble that he would face if he started his adventure.

Gli venne allora in mente una strabiliante idea: avrebbe deciso di affrontare da solo un lungo viaggio ma senza meta, perché era convinto che gli amici sarebbero arrivati nei momenti più improbabili. Voleva intraprenderlo ad ogni costo perché sentiva che qualcosa di positivo sarebbe successo. Dopo alcuni giorni di preparazione, il ragazzo decise di prendere il primo treno per l’ignoto; alla stazione chiuse gli occhi e lasciò scorrere il dito della mano su e giù sul tabellone delle destinazioni: dove si sarebbe fermato quella sarebbe stata la destinazione. E quando gli riaprì il suo dito era posizionato sull’Italia. Mentre Juan si accingeva a salire sul treno, lanciando un rapido sguardo al cielo, si accorse però che nubi nere si addensavano all’orizzonte e minacciavano una violenta tempesta, quasi a voler mettere in allerta il giovane di qualche guaio futuro… un presagio, forse?

4
Después de muchas horas de tren Juan llegó finalmente a Italia y como primer destino eligió la metrópoli de Milán, de la que tanto había oído hablar. Allí permaneció en un hotel durante algunas semanas con la esperanza de conocer a nuevos amigos. Y una mañana paseando por las calles de la periferia, fue atraído por unos chicos que estaban jugando a fútbol. Un jugador falló el tiro y el balón llegó justo a los pies de Juan. Otro sueño que tenía, además de viajar por el mundo, era el de ser un día un jugador famoso y sin perder tiempo lanzó el balón a los chicos que le invitaron a jugar.

After long hours during in which the weather didn’t get better, he arrived in Italy and as main destination he chose the big metropolis of Milan. There, he spent some weeks lodging in a hotel. He deeply wished to make the acquaintanc with Italian boys. One morning, while he was walking in the suburbs, he was suddendly attracted by a group of boys playing football in a little. A player kicked the ball badly by mistake and Juan, whose secret dream, was to become a football player since he was a child, didn’t miss the opportunity and kicked the ball back. The boys invited him to play with them.

Dopo molte ore di treno Juan arrivò finalmente in Italia e come prima meta scelse la grande metropoli di Milano, di cui aveva tanto sentito parlare. Qui soggiornò in un hotel per alcune settimane con la forte speranza nel cuore di poter fare nuove conoscenze. E una mattina, camminando per le vie della periferia, venne attratto da un gruppo di giovani che stavano giocando a calcio in un piccolo campetto; un giocatore sbagliò il tiro e la palla arrivò proprio ai piedi di Juan. Un altro dei suoi sogni era anche quello di diventare un giorno un calciatore importante e non perdendo tempo rilanciò il pallone ai ragazzi che lo invitarono così a giocare con loro.

5
Y fue entonces que las cosas empezaron a cambiar. El grupo era controlado por un entrenador que, después de haber visto las actuaciones del chico mientras jugaba, asombrado por su habiladad, le propuso entrar en el equipo. El chico desconcertado aceptó pronto la propuesta: ¡le parecià un sueño! Partido tras partido alcanzó un gran éxito, llegó a ser dentro de poco tiempo una estrella del fútbol juvenil: todos hablaban de sus prestaciones y muchos entrenadores habrían pagado oro para tenerlo en su equipo.
The team was been observed by a coach who, after seeing the performance of Juan and surprised by his ability proposed him to be part of the team. The guy accepted with pleasure the offer of the coach and, match after match, he collected lots of victories, becoming a young soccer star. Everybody talked about his abilities and many other coaches would have paid to have him in their team.

E fu allora che le cose cambiarono davvero. Il gruppo era infatti controllato da un coach che, dopo aver visto le prestazioni del ragazzo mentre giocava e stupito dalla sua bravura, gli propose allora di entrare a far parte della sua squadra. Il ragazzo incredulo subito accettò la proposta: gli pareva un sogno! E partita dopo partita, accumulando un grande successo, divenne in breve tempo una star del calcio giovanile: tutti parlavano dei suoi numeri e molti altri allenatori avrebbero pagato oro per averlo nella propria squadra.

6
Pero de esta forma Juan se dio cuenta de que se había quedado solo y que lo único que le podía ser de consuelo era su gloria efímera. No había logrado hacerse nuevos amigos además de sus compañeros de equipo, que, sin embargo, tenían envidia de su talento. Sólo entonces se acordó de su libreta y volviendo a leerla, pagina tras pagina, descubrió que todo lo que había realizado hasta entonces no había sido el verdadero objetivo de su búsqueda: su deseo inicial había sido reemplazado por la fama.

Nonetheless, Juan was realizing day by day that his huge success was a cold comfort for him. He couldn’t make any other new friends except for his team mates, who didn’t like him very much because they were envious of his success. In that very moment, he resumed writing his secret diary and, page after page, he found out that everything he had made until then wasn’t the real aim of his search: in fact his original wish to make new friends had been sostituted by soccer.

Ma in questo modo Juan si rese conto sempre più che era rimasto solo e l’unica cosa che lo poteva consolare era la sua enorme ma effimera gloria. Non era riuscito a farsi nuovi amici se non i compagni di squadra che però erano invidiosi del suo talento. Solo in quel momento si ricordò del suo diario e riprendendolo in mano, scorrendo pagina dopo pagina scoprì che tutto quello che aveva realizzato fino ad allora non era stato il vero scopo della sua ricerca: il suo desiderio iniziale era stato soppiantato da quello della fama.

7
Durante la noche reflexionó mucho y pasó por una crisis interior muy fuerte; habría querido pedir ayuda pero se dio cuenta de que no tenía nadie cerca de sí mismo en ese momento y que habría tenido que hacerlo todo solo.

During the night he thought a lot about his situation, because he felt lost.. he would have asked for help, but he realized that he should face the situation alone.

Durante la notte riflettè molto e fu come preso da una crisi interiore; avrebbe voluto chiedere aiuto, ma si rese conto che nessuno in quel momento gli era vicino e che avrebbe dovuto cavarsela da solo.

8
Se hizo fuerte y a la mañana siguiente decidió ponerse en viaje otra vez, pero esta vez hacia el extremo norte, en un lugar lejano, para huir tal vez también de sí mismo. Pronto se embarcó pero después de una pausa en un pequeño puerto, la nave registró un grave problema al motor y durante un momento Juan creyó verdaderamente que su sueño había sido destrozado otra vez.

The sun was about to rise, when Juan partly recovered and, full of enthusiasm, decided to start another journey heading North. He embarked but,after a stop on a little port,the engine failed due to the very cold temperature and just for a moment he really thought that his dream wish was shattered. He embarked early in the morning but, after a stop on a little port, the engine failed due to the very cold temperature and just for a moment he really though that his dream was shattered.

Si fece allora coraggio e la mattina seguente decise di rimettersi in viaggio, questa volta però verso l’estremo Nord, in un luogo lontano, per fuggire forse anche da se stesso. Presto si imbarcò ma dopo una breve sosta in un porticciolo, la nave registrò un grave guasto al motore a causa delle fredde temperature e per un momento credette veramente che il suo sogno fosse di nuovo infranto.

9
Bajó del barco y, desesperado como nunca antes en su vida, se derrumbó al suelo, con la cara en la nieve, como si fuera un niño. Y fue entonces que cuatro chicos de su misma edad le vieron mientras estaban paseando por allì. Se dieron cuenta de su desesperación, se acercaron a él y le invitaron a levantarse y a contarles su historia para desahogarse. Juan se quedó muy sorprendido por este sentimiento de solidaridad y contó todas sus peripecias a sus nuevos amigos. Estos, tras haber escuchado su historia, decidieron ayudarle en el largo viaje de vuelta a Lisboa.

When he went ashore, he was feeling miserable and comely. Juan collapsed. In that moment, he was noticed by four boys who were playing in the snow and after hearing Juan’s story, they decided to help him facing of a long Lisbon ward journey.

Sceso dalla nave e preso dalla più totale disperazione il ragazzo crollò a terra, con la faccia nella neve come un bambino. E fu proprio allora che venne notato da quattro coetanei che stavano passeggiando lì vicino. Accorgendosi della sua tristezza si chinarono verso di lui e lo invitarono a rialzarsi e raccontare la sua storia per sfogarsi. Juan fu molto colpito da questo senso di solidarietà e dopo aver narrato le sue peripezie i quatto giovani decisero così di aiutarlo ad affrontare il lungo viaggio di ritorno verso Lisbona.

10
Durante el camino entre Juan y los cuatro chicos nació una fuerte amistad, imprevisible y natural. El chico se dio cuenta de haber encontrado, en fin, verdaderos amigos. Al final de su aventura, regresado a casa cansado y feliz, entendió que había realizado su deseo: ya no era solo, sino que se sentía parte de un grupo, gracias a la armonía de la sincera amistad.

During that journey,Juan and the four guys who helped him, became good friends and he finally realized that it was exactly what he was looking for. He noticed that, in a short time, he had found people who really wanted to be his friends after a long journey that had allowed him to visit the world. At the end of his adventure, coming finally back home his dream had come strie, thank to friendship armony.

Durante il tragitto tra Juan e i quattro adolescenti nacque una forte amicizia, imprevista e genuina. Il ragazzo si rese conto che finalmente aveva trovato dei veri amici. Alla fine della sua avventura, tornato a casa stanco ma felice capì di aver realizzato il suo desiderio, quello di non essere più solo, ma di sentirsi parte di un gruppo grazie all’armonia di una amicizia ritrovata e sincera.

Historias: POLONIA

El último día en la tierra
Ewlina PAZDAŃ

1
Era un día soleado de una tarde de junio, la ciudad estaba llena de vida y la gente paseaba por sus calles hablando de los planes para los próximos días y poder disfrutar del buen tiempo.

It was a sunny, summer day in June. In a little town vibrant with life, its dwellers were strolling slowly in the streets. They were talking about their plans for the days to come: what to do when the weather had been so beautiful for a week.

Był słoneczny, czerwcowy wieczór. Miasteczko tętniło życiem, a mieszkańcy przechadzali sie beztrosko po ulicach. Rozmawiali o planach na najbliższe dni, by wykorzystać tak pięknę pogodę, jaka utrzymywała się juz od tygodnia.

2
Solo un chico, que se llamaba Lucas sentía algo extraño, que era el último día de su vida. Por eso se fue a la palaya y decidió terminar su libro titulado “El último día en la Tierra”.

Only one boy, named Lucas, had some forebodings that it was his last day of his life. He sat on the warm sand on the beach and decided to finish writing his book. Its title was "The last day on the Earth.”

Tylko jeden chłopiec, o imieniu Lucas miał dziwne przeczucie, że jest to ostatni dzień jego życia. Usiadł na plaży i postanowil dokończyć pisanie swojej książki, którą zatytułował:” Ostatni dzień na Ziemi ...”

3
Cuando Lucas puso el punto final, se dio cuenta y se sorprendió de que el cielo empezaba a acercarse y a estrecharse.

When he put a full stop at the end of the last sentence, he noticed with surprise that the sky was lowering. It was getting darker and darker as well.

Kiedy Lucas postawił ostatnią kropkę, zauważył ze zdziwieniem, że niebo powoli zaczyna się zniżać i ścieśniać.

4
Las sombras de las personas y objetos que le rodeaban se agrandaban rápidamente de forma sorprendente.

The shadows of the people and objects surrounding him were getting
longer and longer.

Cienie otaczających go osób i przedmiotów w nieprawodopodobnie szybko wydłużały się.

5
Cuando parecía que el cielo estaba a pocos metros de la Tierra, apareció algo extraño. ¡Era una estrella! Parecía que estaba hecha de los dedos de 5 personas jóvenes.

When the sky was about a few metres above the ground, something strange appeared. It was a star. Its shape looked like ten fingers of five young people joined by their tips. The star was moving in the sky.

Gdy niebo wydawało się być kilka metrów nad Ziemią, pojawiło się na nim coś dziwnego. Była to gwiazda! Wyglądała tak, jakby została stworzona z palców 5 młodych osób i mknęła nieboskłonem.

6
De pronto la gente empezó a elevarse al cielo. Volaban como los pétalos de una flor en el viento, se elevaban suavemente y desaparecían. Lucas se dio cuenta de que eran aquellas personas que la estrella había alumbrado.

Out of sudden, people started to rise up to the sky. They looked like a dandelion bobbing in the wind - they were rising lightly and then the were disappearing. Lucas noticed that there were those people, over whom the star had twinkled brighter before.

Nagle ludzie zaczęli wznosić sie ku niebu...Wyglądali jak dmuchawiec na wietrze – unosili sie lekko i zaraz znikali... Lukas zauwazył, że byli to Ci, nad którymi owa gwiazda błysneła jasniej.

7
A otros se los tragó la tierra. Su último gesto fue levantar la mano con la esperanza de que alguien los ayudara.

Others, however, were dragged underground. They raised their hands to show that they needed help. Then the ground was covered with fields of corn.

Inni jednak zapadali się pod ziemię, która w niewyjaśniony sposób zamieniała się w łany zbóż . Ostatnim gestem jaki wykonywali było podniesienie ręki z nadzieją, że ktoś im pomoże.

8
El chico no podía creer lo que estaba sucediendo. Se restregó los ojos y volvió a mirar al cielo que se acercaba a la Tierra. Estaba muy asustado porque estaba sucediendo lo que había escrito en el capítulo final de su libro.

The boy couldn't believe that it was true. He wiped his eyes and looked once again at the "falling" sky. He was terrified and shocked, because he was witnessing that everything he had described in the last chapter of his book was coming true.

Chłopiec nie mógł uwierzyć, że to, dzieje się naprawdę. Przetarł oczy i spojrzał jeszcze raz w “spadające” na Ziemię niebo.Był przerażony i wstrząśnięty, gdyż wszystko, co opisał w ostatnim rozdziale swej książki, wypełniało się na jego oczach.

9
Sabiendo lo que iba a suceder dentro de unos minutos, Lucas regresó a los recuerdos de sus mejores momentos vividos. Recordó el invierno del año anterior y como se había divertido con sus amigos jugando en la nieve, porque fue cuando por primera vez sintió la verdadera felicidad.

Being aware of that what was going to happen in a few minutes, Lucas thought about his best moments of his life. He remembered the previous winter and having fun with his friends in snow. It was the first time when he had felt really happy.

Mając świadomość tego, co wydarzy się za kilka minut, Lukas powrócił pamięcią do najwspanialszych momentów w swoim życiu. Przypomniał sobie ze

szłoroczną zimę i zabawę z przyjaciółmi na śniegu, podczas której, po raz pierwszy poczuł, że jest naprawdę szcześliwy.

10
Se quedó tranquilo, esperando el final, de pronto una estrella lo subió al cielo y lo llevó junto a los otros como el último de los salvados. La tierra se partió en pequeños pedacitos y más tarde se convirtieron en un polvo negro expandido por un blanco vacío.

In a flash, he became calm. The star carried him and other survivors and rose towards the sky. The Earth fell apart. Millions of its pieces changed into black dust dispersed in white vacuum.

W jednej chwili ogarnął go błogi spokój, a gwiazda uniosła w niebo wraz z innymi jako ostatniego ocalałego. Ziemia zaś rozpadła sie na miliony maleńkich kawałeczków, by po chwili zmienić się w czarny pył rozproszony w białej próżni....

Historias: PORTUGAL

1
En alguna parte del mundo, más propiamente en una aldea miserable y con un color de guerra pasada, que ha originado un clima de miseria y muerte, vive un chico llamado José. Este chico desea, un día, poder convertirse en un músico profesional.
Sin embargo por ser de una familia pobre, sus padres siempre lo han incentivado a frecuentar la escuela, teniendo como apoyo un tío suyo, que por motivos profesionales, vive lujosamente en los Estados Unidos de América.

Somewhere in the world, in a poor village coloured by the passage of a war which brought misery and death, lives a boy who has the dream of becoming a professional musician. His name is José. Although he is from a humble origin, his parents have always encouraged him to go to school, with the support of an uncle who, for professional reasons, lives luxuriously in the USA.

Algures no mundo, mais precisamente numa aldeia desfavorecida e com uma cor de guerra passada, que gerou um clima de miséria e morte, vive um rapaz chamado José. Este pequeno rapaz ambiciona, um dia, poder tornar-se um músico profissional.
Embora seja oriundo de uma família pobre, os seus pais sempre o incentivaram a frequentar a escola, tendo como apoio um tio, que por motivos profissionais, vive luxuosamente nos estados Unidos da América.

2
José, fascinado por el mundo de la escritura y por el arte de la música, comparte diariamente su vida, incluso todos sus sueños, con un amigo imaginario. José no tiene muchos amigos y es un niño introvertido.

José, fascinated by the worlds of both writing and music, shares his life and dreams with an imaginary friend. He doesn't have many friends and he is a very reserved child.

José, fascinado pelo mundo da escrita e pela arte da música, partilha, diariamente, a sua vida, incluindo os seus sonhos, com um amigo imaginário. José não tem muitos amigos e é uma criança reservada.

3
Después de la agitación que esta guerra ha causado en este país, empezaron a surgir los primeros medios de comunicación social. Así, los padres de José han conseguido contactar con el tío Januário, invitándolo para que viniese a pasar la época navideña, que se acercaba, con el resto de la familia, en África.
Llegada la Navidad, han dado la bienvenida al tío Januário. Era la primera vez que los ojos de Januário y José se cruzaban.
Después de un breve cambio de palabras entre los dos, han descubierto que tenían algunos intereses en común, sobre todo la pasión por la música.
Había una fuerte ligación entre ellos, así que José le presentó a su amigo imaginario, a través de páginas y páginas por él escritas.
Así, Januário conoció el mayor sueño de su sobrino. Mostrándose interesado en realizar y concretar este sueño, propone a los padres de José un viaje a América, para que pueda asistir a un curso de piano, en una academia de música, proporcionándole una educación musical y mejores oportunidades para su futuro. Los padres de José han estado de acuerdo y han esperado la llegada de la noche de Navidad para darle, como regalo, esta gran noticia.
Era difícil disimular su gran alegría, pero el curso solo tendría lugar unos años más tarde, durante su adolescencia.

After the great damage that this war had caused, the first media were restored, which made it possible for José’s parents to contact his uncle Januário, inviting him for Christmas with the whole family in Africa. At Christmas time, they welcomed uncle Januário. It was the first time that he crossed his eyes with José. After a short conversation between them, both found out that they shared a taste for music. There was such a connection between them that José told him about his imaginary friend and read him lots of pages that he had written. And this was how Januário knew his nephew's great dream. As he wanted do make it come true, he asked Jose's parents to let their child travel to America so that he could attend piano lessons in a musical academdy, allowing him to have a good musical education and better future opportunities. Jose's parents agreed and waited for Christmas Eve to give him the good news. It was difficult for Jose to hide his happiness, but the course would only take place a few years later, during his adolescence.

Após o forte abalo que esta guerra causou neste país, começaram a surgir os primeiros meios de comunicação social. Assim, os pais de José conseguiram contactar o tio Januário, convidando-o para que viesse partilhar a época natalícia, que se aproximava, com a restante família, em África.
Chegado o Natal, deram as boas-vindas ao tio Januário. Era a primeira vez que os olhares de Januário e José se cruzavam.
Depois de uma breve troca de palavras entre ambos, verificaram que tinham alguns interesses em comum, nomeadamente a paixão pela música.
Havia uma ligação tão forte entre eles, que José lhe apresentou o seu amigo imaginário, através de páginas e páginas por ele escritas.
Foi assim que Januário tomou conhecimento do maior sonho do seu sobrinho. Mostrando-se interessado em realizar e concretizar este sonho, propõe aos pais de José uma viagem à América, para que pudesse frequentar um curso de piano, numa academia de música, proporcionando-lhe uma educação musical e melhores oportunidades para o seu futuro. Os pais de José concordaram e aguardaram a chegada da noite de Natal para lhe darem, como prenda, esta notícia.
Era difícil esconder a sua alegria, mas o curso só tinha início uns anos mais tarde, durante a sua adolescência.
4
Pasados algunos años, llegó el momento de ir a realizar el curso, cerca de su tío, en América. Se ha convertido en un chico muy guapo.

A few years later it was high time to take the course and go to America where his uncle lived. José was now a very handsome boy.

Passados alguns anos, chegou o momento de ir tirar o curso, junto do tio, na América. Durante a adolescência, tornara-se um rapaz muito bonito.

5
En la Academia de música, José no conocía a nadie, lo que no le ha ayudado mucho en su adaptación. En el inicio no ha sido muy fácil, pues donde vivía no tenía muchos amigos, sólo su amigo imaginario, que estaba siempre disponible. Pero no fueron necesarios más que algunos días para hacer muchas amistades.
En este nuevo círculo de amistades había una chica, oriunda también de una pequeña aldea, parecida a la de José. Ha sido con ella con la que ha pasado el tiempo y todos los momentos más importantes de su vida. No queriendo con esto decir que fuese la única amiga que tenía pero sí la más cercana. Su nombre es Rita y tiene la misma edad que José.

At the music academy, Jose didn't know anyone, which made it difficult for him to adapt to his new school. So at the beginning things were quite difficult for him, as he only had his imaginary friend. But a few days later he had made a lot of friends, including a girl of his age named Rita, who was also from a humble family like José. Soon it was with her that he spent the most important moments of his life - she became his best friend.

Na academia de música José não conhecia ninguém, o que não ajudou muito na sua adaptação. No início não foi muito fácil, pois onde vivia não tinha muitos amigos, apenas o amigo imaginário, que estava sempre disponível. Mas não foram precisos mais que um par de dias para fazer muitas amizades.
Neste novo círculo de amizades havia uma rapariga, oriunda também de uma pequena aldeia, semelhante à de José. Foi com ela que passou a partilhar todos os momentos mais importantes da sua vida. Não querendo com isto dizer que era a única amiga que tinha, mas sim a mais próxima. O seu nome é Rita e tem a mesma idade de José.

6
A menudo paseaban juntos por el campo, era una forma de recordar los momentos vividos en sus aldeas, dado que ahora vivían en una ciudad. En esta naturaleza existían unas flores que simbolizaban su amistad, visto que la primera conversación entre ellos había surgido en un jardín, en que los dos, por casualidad tenían la misma flor en la mano.
La vida de José en América parecía un sueño, las clases iban muy bien, su fuerza de voluntad era mayor que el gran obstáculo que lo acompañaba eternamente, la nostalgia. Aunque todos los días llamase por teléfono a sus padres.

They used to go for long walks in the countryside, which was a good way of remembering their lives at old villages where they had been raised. Their first conversation happened in a park, where by coincidence, both had picked up the same type of flower. That flower became a symbol of their friendship. José’s life in America looked like a dream. His classes were going well, as his strength was bigger than his constant being homesick. He used to call his parents every day. .

Frequentemente passeavam juntos pelo campo. Era uma forma de recordarem os momentos vividos nas suas aldeias já que agora viviam numa cidade. A primeira conversa entre ambos tinha surgido num jardim onde os dois, por coincidência, tinham na mão, a mesma flor. Essa flor passou a simbolizar a ser o símbolo da sua amizade.
A vida de José na América parecia um sonho. As aulas corriam muito bem pois a sua força de vontade era maior que o grande obstáculo que o acompanhava eternamente: a saudade. Diariamente telefonava aos seus pais.

7
Cierto día, en uno de sus paseos habituales, por el campo, encontraran un gran campo de trigo, por el que deambularan, imaginándose en un laberinto repleto de felicitad que les hizo despertar un enorme sentimiento: la pasión. Este campo marca el inicio de una grande relación, que se descubrirá más tarde.

One day, in one of those long walks in the countryside, José and Rita came across this vast wheat field, where they wandered around, imagining themselves in a labyrinth of happiness which made them find out a new feeling – passion. This wonderful experience was the beginning of a new relationship that came out later on.

Um dia, num dos seus passeios habituais, pela natureza, José e Rita encontraram um vasto campo de trigo. Aí deambularam, imaginando-se num labirinto repleto de felicidade que os fez despertar para um novo sentimento: a paixão.
Este campo marca o início de uma relação que se revelaria mais tarde.

8
Un día, uno de los profesores favoritos le dio la excelente noticia de que había ganado un premio como mejor alumno de piano. Este premio consistía en dos billetes para un crucero. Dado que era para dos personas, José ni pensó dos veces en invitar Rita, para compartir con ella más buenos momentos. Rita se quedó muy contenta, como era de esperar. El crucero tenía de duración solo dos días. Aunque muy alegres.
José estaba muy nervioso y no durmió en toda la noche. Rita con semejante inquietud, fue a demostrarle como estaba muy agradecida por su acción. Así, inmerso en la excitación del crucero, pasaron toda la noche imaginando como iban a ser los próximos dos días.
Al amanecer un nuevo día, ambos fueron para el lugar de partida del barco. Fueron muy bien recibidos. En este crucero había más jóvenes, de diferentes nacionalidades, pero unidos por el mismo motivo. Durante estos dos días realizaron algunas actividades relacionadas con la música, principalmente con el piano. Los dos estaban muy felices porque estaban repletos de cosas buenas y de personas con muchos intereses y objetivos en común. En el último día del viaje, más que nunca los dos percibieran que había un sentimiento muy fuerte que los unía, más fuerte que la amistad. Sucedió el primer beso.
Pero como todo lo que es bueno acaba, el crucero acabó. No solo se quedaron muchos recuerdos de aquel sueño, como también, el inicio de una gran pasión.

One day, one of his favourite teachers told him that he had great news – José had won the prize for best piano student consisting of two tickets to go on a cruise. As he had tickets for two, he didn’t think twice and invited Rita to share some more good moments. She was very happy, although the journey would only last for two days. José felt quite anxious and couldn’t sleep. Rita was also very excited and wanted to show him how grateful she was. So, sharing the same feeling of excitement, they spent the whole night fancying what those two days would be like. At dawn they left to the harbour, where they were welcomed. There were other young people in the cruise, of different nationalities but sharing the same spirit During the journey there were several musical events, including some piano concerts. They were both very happy because they were surrounded by good things and by different people who shared the same feelings. On the last day they felt that more than ever there was something between them that was stronger than just friendship. That was when they had their first kiss. But good things don’t last forever and the cruise ended. They both kept good memories of that journey, which was also the beginning of a great love.

Um dia, um dos professores favoritos deu-lhe a excelente notícia de que tinha ganho um prémio como melhor aluno de piano. Este prémio consistia em dois bilhetes para um cruzeiro. Uma vez que era para duas pessoas, José nem pensou duas vezes e convidou Rita. Rita ficou muito contente, como era de esperar. O cruzeiro tinha a duração de dois dias apenas. No entanto nada perturbou a sua alegria.
José estava muito ansioso e não dormiu toda a noite. Rita com semelhante inquietação, foi mostrar-lhe como estava grata pela sua acção. Assim, incutidos na excitação do cruzeiro, passaram toda a noite a imaginar como iriam ser os próximos dois dias.
Ao nascer um novo dia, ambos foram para o local de partida do barco. Foram muito bem recebidos. Neste cruzeiro havia outros jovens de diferentes nacionalidades, mas unidos pelo mesmo motivo.
Durante estes dois dias realizaram algumas actividades relacionadas com música, principalmente com piano. Os dois estavam muito felizes porque estavam repletos de coisas boas e rodeados de pessoas com muitos interesses e objectivos comuns. No último dia desta viagem os dois perceberam que havia um sentimento muito forte que os unia; mais forte que a amizade. E o primeiro beijo aconteceu.
Mas como tudo o que é bom acaba depressa, o cruzeiro acabou. Restaram inúmeras recordações daquele sonho e também o início de uma grande paixão.

9
Cuando regresaron de nuevo a la academia, todos querían saber lo que habían hecho, como había sucedido todo, etc., las curiosidades normales que los amigos tienen.
Se aproximaban las últimas clases. Para conmemorar no sólo el buen aprovechamiento de casi todos los alumnos, sino también la primera nevada del año, todos fueron a divertirse con la nieve.

When they went back to the academy, everybody asked them lots of questions about the cruise, what it had been like, the things they had done, etc - the kind of things that friends normally want to know. Those were the last days at the academy. To celebrate not only the good results but also the coming of another winter, everybody went outside to play with the snow.

Quando regressaram de novo à academia, todos queriam saber o que tinham feito, como tinha corrido, etc. As curiosidades normais que os amigos têm.
Aproximavam-se as últimas aulas. Para comemorar o bom aproveitamento de quase todos os alunos e também o primeiro nevão do ano todos se divertiram na a neve.

10
Llegando el fin del curso, José tiene el primer concierto en vivo. A pesar de las experiencias anteriores, en esta tenía que dar lo mejor, para conseguir demostrar todo su trabajo y esfuerzo a lo largo de aquel año, y por eso estaba más nervioso de lo habitual.
Su estado no fue una buena ayuda. Sin embargo, el resultado del jurado le sorprendió. José fue el mejor y ganó el primer premio.
Después de esta gran experiencia, José aprendió mucho y consiguió ser un pianista internacionalmente reconocido.
Así, teniendo una vida más confortable, conquistó una de sus mayores ambiciones: mejorar las condiciones económicas de su familia, que a partir de entonces fue más feliz y orgullosa.
Moraleja de la historia: el hecho de haber nacido pobres no nos quita la posibilidad de conseguir nuestros sueños y llegar más lejos…

Being now a graduate, José gave his first concert during a piano contest. Despite his experience, he had to give his best to show how hard he had worked and so he was more nervous than usual. His nervousness was not of great help, but José was surprised at the good results – he was the best and won the first prize. After this very important experience José learnt a lot and became a world famous pianist. He could now have a better life, he managed to achieve one of his ambitions – his family could now have better living conditions, they were happier and very proud of him. The story of José shows that no matter how poor you are, you can always follow your dreams and make them come true.

Com o fim do curso, José tem o seu primeiro concerto ao vivo. Apesar das suas experiências anteriores, nesta tinha que dar o seu melhor, para conseguir demonstrar todo o seu trabalho e esforço ao longo daquele ano, e por isso estava mais nervoso do que o habitual.
O seu estado não foi uma boa ajuda para o seu sucesso. Porém, o resultado atribuído pelo júri surpreendeu-o. José foi o melhor e ganhou o prémio.
Depois desta grande experiência, José aprendeu muito e conseguiu ser um pianista internacionalmente conhecido. Assim, tendo uma vida mais confortável, conquistou uma das suas maiores ambições: melhorar as condições económicas da sua família, que a partir daí ficou mais feliz e orgulhosa.
Moral da história: O facto de nascermos pobres não nos impede de concretizar os nossos sonhos e irmos mais além…

Historias: SUECIA

La excursión de pesca de John
John's Fishingtrip
Johns fisketur

Evelina Elgh y Jeanette Fransson

1
John corre a través de la plaza del centro del pueblo. Cuando llega a donde hay un mapamundi le da unos pisotones extras a Australia y piensa en su padre. Ya solo falta un día para que regrese a casa de su viaje. Después de cuatro meses, dos semanas y un día por fin se va a encontrar con su padre. John sabía que tenía algo que ver con el trabajo, pero de todas maneras le había parecido innecesario que se fuera. Trabajar, lo podía hacer en Suecia, ¿no?

John runs over the square in the centre. When he runs over the map of the world in the middle he stomps a little extra on Australia and thinks of his dad. Now it's just one day left until he's coming home from his journey. After four months, two weeks and one day he's finally going to meet his dad again. John knew it had something to do with the job, but he still thought it was unnecessary that he left. Why couldn't he work at home, in Sweden?

John springer över torget vid centrum. När han springer över världskartan i mitten stampar han till lite extra på Australien och tänker på sin pappa. Nu är det bara en dag kvar tills han kommer hem från sin resa. Efter fyra månader, två veckor och en dag ska han äntligen få träffa pappa igen. John visste att det hade något med jobbet att göra, men hade ändå tyckt att det var onödigt att han åkte iväg. Jobba kunde han väl göra hemma, i Sverige?

2
Desde que él se fue, John le había escrito varias cartas a la semana. El solía sentarse en la playa y ansiosamente mirar hacia el horizonte. Desde allí iba a llegar su padre. Su querido padre... Cuando John llega a la casa no puede encontrar a su hermano. Él le llama lo más alto que puede pero nadie está en casa. ¿Dónde estará? Se suponía que tenían que pescar juntos hoy. Resignado coge su caña y la de su hermano y empieza a caminar hacia la playa.

Ever since he left John had been writing several letters per week. He used to sit by the beach and longingly look towards the horizon. That's where his dad would come from. His beloved dad... When John comes home he can't find his brother. He shouts as loud as he can, but there is nobody at home. Where is he? They were supposed to go fishing together today. Dejected he takes his and his brother's fishing rods and begins to walk to the lake.

Ända sedan han åkte hade John skrivit flera brev i veckan. Han brukade sitta nere vid stranden och längtande titta mot horisonten. Därifrån skulle hans pappa komma. Hans älskade pappa… När John kommer hem kan han inte hitta sin bror. Han ropar så högt han orkar men ingen är hemma. Var är han någonstans? De skulle ju fiska tillsammans idag. Uppgivet tar han sitt och sin brors spö och börjar gå mot sjön.

3
Cuando llega a la mitad del camino y va a pasar por debajo de la línea eléctrica, oye voces; suenan como las de su hermano y sus amigos. John los ve en el polideportivo. ¡Pues qué bien, asi puede acompañarlos a pescar de todas maneras! Él va caminando a lo largo de la valla, buscando la verja para poder entrar. De pronto, las voces se alzan. Ahora John está tan cerca, que ve que no está solamente el grupo de su hermano, si no también unos chicos mayores.

When he's halfway on his way under the electric wire he hears voices, it sounds like his brother and his friends. John spots them at the sports ground. That's good, now he can come fishing after all! He goes along the fence and searches for the gate. Suddenly the voices get louder. At the moment John is close enough to see that there's not just John's gang there, but also some older guys.

När han har kommit halvvägs och ska gå under elledningen hör han röster, det låter som hans bror och hans kompisar. John får syn på dem vid idrottsanläggningen. Vad bra, nu kan han ju följa med och fiska i alla fall! Han går utmed stängslet och letar efter grinden in. Plötsligt höjs rösterna. Nu är John så nära att han ser att det inte bara är hans brors gäng där, utan också några äldre killar.

4
Sus voces suenan amenazantes y John entiende que su hermano y los amigos tienen cosas que hacer, antes de que llegue la medianoche. Después se van. John llama a su hermano. “Michael, tu tenías que acompañarme a pescar!” Su hermano lo ve y corre hacia el cercado. “¡No puedes estar aquí! Vete a casa, y espérame allí, yo voy después.”

They sound hostile and John understands that his brother and his friends have to fix something, before midnight. Afterwards they leave. John calls out to his brother. “Michael, you were supposed to come fishing with me!” His brother sees him and runs to the fence. “You can't be here! Go home, and wait there for me, I'll be back later.”

De låter hotfulla och John uppfattar att hans bror och hans kompisar måste fixa någonting innan midnatt. Därefter går de iväg. John ropar på sin bror. ”Michael, du skulle ju följa med mig och fiska!” Hans bror får syn på honom och rusar fram till staketet. ”Du får inte vara här! Gå hem, och vänta där, jag kommer sen.”

5
Michael regresa con sus amigos que se unen haciendo un círculo y empiezan a cuchichear agitadamente entre ellos. John ve que están preocupados por algo. Hacen la señal de la pandilla y después se van corriendo. John suelta las cañas de pescar que tiene en las manos y les sigue a escondidas. Van hacia la estación de trenes y se paran detrás del almacén del quiosco. Miran ansiosamente a su alrededor antes de juntarse para romper la puerta. Dos de los amigos de Michael se quedan afuera y los demás entran.

Michael returns to his friends and they gather in a circle, whispering upset to each other, and John can see they're bothered by something. They make the sign and then they run away. He puts away the rods he held in his hand and sneak after them. They're going towards the station and stop by the store behind the kiosk. They look around, anxiously before they start to break the door. Two of Michael's friends stay outside while the others are going in.

Michael återvänder till sina kompisar och de ställer sig i en ring och viskar upprört med varandra, och John ser att de är bekymrade över något. De gör gängtecknet och sedan springer de iväg. Han lägger ifrån sig spöna han har hållit i handen och smyger efter. De går mot tågstationen och stannar vid förrådet bakom kiosken. De ser sig ängsligt omkring innan de hjälps åt att bryta upp dörren. Två av Michaels kompisar stannar utanför och de andra går in.

6
John se esconde en el parque, detrás de un arbusto para poder ver lo que hacen. Se demoran y se empieza a aburrir. Él coge un diente de león que está entre las malas hierbas y lo sopla. De pronto todo se pone negro. Alguien le tapa la boca tan fuertemente que casi no puede respirar. Él comienza a patear con desesperación para liberarse, pero las fuerzas se le acaban cuando le empieza a faltar el aire.

John hides in the park behind a bush to try to see what they're doing. It takes a lot of time, and he's getting bored. He picks up a dandelion from the weeds and blows the seeds. Suddenly everything turns black. Someone is holding his hand over his mouth, he can barely breathe. He starts to kick in panic to get free, but he runs out of power when he can't get air.

John gömmer sig i parken bakom en buske för att försöka se vad de gör. Det dröjer och han börjar bli uttråkad. Han plockar av en maskros bland ogräset och blåser på den. Plötsligt blir allt svart. Någon håller för hans mun så hårt att han knappt kan andas. Han börjar sparka i förtvivlan för att komma loss, men krafterna tar slut när han inte får någon luft.

7
Cuando se despierta se encuentra en un campo de avena, sus pies están atados al igual que sus manos y tiene puesta una mordaza. Él oye voces, se acurruca y se pone lo más tieso posible. Una de las voces se acerca y lo llama. ¡Es Michael! John intenta liberarse y al final consigue soltarse las manos. Se quita la mordaza de la boca y lo llama de vuelta. Él no consigue levantarse, pero levanta el brazo y hace una señal. Entonces Michael lo encuentra y lo levanta. “Vamos para la casa” dice él.

When he wakes up he's lying in a field of oats, his hands and feet are tied up behind him and he's got a muzzle. He hears voices and cowers up and lies as silent he can. When they get closer he hears someone calling for him. It's Michael! John fights to get loose and finally his hands are free. He rips off the muzzle from his mouth and screams after him. He can't manage to stand up, but he rises his hand and waves. Michael then finds him and lifts him up. “Let's go home” he says.

När han vaknar upp ligger han i ett havrefält, hans händer och fötter är bakbundna och han har munkavle. Han hör röster och kryper ihop och ligger så stilla som möjligt. När de kommit närmre hör han att någon ropar på honom. Det är Michael! John kämpar för att komma loss och till slut är händerna fria. Han sliter av sig munkavlen och ropar på honom. Han klarar inte att ställa sig upp, men han sträcker upp handen och vinkar. Då hittar Michael honom och lyfter upp honom. ”Nu går vi hem” säger han.

8
Temprano a la mañana siguiente están sentados en el puerto esperando al padre. “¿Cómo me encontrasteis?” le pregunta John a su hermano cuando pasa un rato. “Bueno, como comprenderás... Los chicos mayores con los que tú viste que estábamos hablando en el polideportivo... Nos amenazaron. Nos obligaron a buscarles cocaína. Para estar seguros de que no se la daríamos a la policía, te cogieron como rehén. Teníamos que darles la cocaína para volverte a ver.” Justo cuando él había dicho esto vieron las velas del barco que habían estado esperando tanto tiempo.

Early the next morning they sit at the harbour and wait for their dad. “How did you find me?” John asks his brother after a while. “Well, you see... The elder guys you saw us talk to at the sports arena... They threatened us. We were forced to fetch cocaine for them. To be sure we wouldn't give it to the police; they took you as a hostage. Then we had to give them the coke to get to see you again.” When he finished the sentence they saw the sails of the boat they've been waiting for so long.

Tidigt morgonen efter sitter de vid hamnen och väntar på pappa. ”Hur hittade ni mig?” frågar John sin bror när det har gått en stund. ”Jo, du förstår... De äldre killarna du såg att vi pratade med på idrottsplatsen... De hotade oss. Vi tvingades hämta kokain åt dem. För att de skulle vara säkra på att vi inte skulle lämna det till polisen, tog de dig som gisslan. Då var vi tvungna att ge dem kokainet för att få se dig igen.” Precis när han hade sagt det såg de seglen på båten de väntat på så länge.

9
Durante la cena por la tarde hablan sobre el trabajo científico en Australia. El papá está moreno como una galleta de jengibre y su pelo está más claro. Pero el tiempo pasa volando y como hay escuela al día siguiente John tiene que irse a acostar. Él rodea la mesa y le da a su padre un gran abrazo de buenas noches. Entonces el padre le pasa algo a escondidas por debajo de la mesa. John, junto al borde de la misma, mira lo que es. Un billete para ir a Vemdalen, y su padre tiene el otro. ¡Sólo ellos dos en la sierra una semana entera!

At the dinner that night they talked about the science project in Australia. Their father is brown as a gingerbread and his hair is bleached. But the time is ticking away, and since it's school the day after John has to go to bed. He rounds the table and gives his dad a big hug and then his dad slips him something under the table. John peeks at the table edge what it is. He's got a ticket to Vemdalen, and his dad has the other one. Just the two of them in the mountains for an entire week!

Vid middagen på kvällen pratar de om forskarjobbet i Australien. Pappan är brun som en pepparkaka och hans hår är blekt. Men tiden flyger iväg, och eftersom det är skola dagen efter måste John gå och lägga sig. Han går runt bordet och ger sin far en stor godnattkram och då smusslar pappa till honom någonting under bordet. John tittar vid bordskanten vad det är. Han har fått en biljett till Vemdalen och hans pappa har den andra. Bara de två i fjällen i en hel vecka!

10
Ellos partieron el sábado de esa misma semana. Cogieron su equipaje y fueron caminando hacia la urbanización de casas de campo, para buscar la cabaña donde tenían que dormir. Allí dejaron sus cosas y se fueron para una cabaña de After-ski para cenar. Lo primero que ven al entrar es un piano viejo y lleno de polvo. La música festiva se va silenciando cuando el padre de John empieza a tocar el piano. De pronto una niña comienza a cantar. John piensa que esta podría ser la mejor semana de toda su vida...

They went the same Saturday. They brought their bags and went to the cottages and found the cabin where they were going to stay. After leaving the stuff they walked over to the After-ski to have a meal. The first thing they saw when they come in was an old, dusty piano. The party music is turned down when John's dad starts to play. Suddenly a little girl starts to sing. John thinks to himself that this is probably going to be the best week in his life.

De gav sig av lördagen samma vecka. De tog med sin packning och gick bort till stugbyområdet och letade reda på stugan där de skulle sova. Där lämnade de sina saker och gick sen till After-skistugan för att äta middag. Det första de ser när de kommer in är ett gammalt, dammigt piano. Partymusiken tystnar när Johns pappa börjar spela. Plötsligt börjar en liten flicka sjunga. John tänker att det här nog kommer att bli den bästa veckan i hans liv...